Arnaldo Lopez

 

Over mijzelf en Hart van hout

Ik ben geboren op 5 januari 1979 in Alkmaar. De Spaanse naam dank ik aan mijn vader die van Mallorca komt. Waarschijnlijk heb ik de muzikaliteit ook aan hem te danken. Vanaf een jaar of 12 speel ik intensief gitaar en probeer ik elk ander instrument eigen te maken. Al snel trad ik op in diverse bands van Rock-a-billy tot Nederpop. Er van rondkomen lukte toen nog niet dus moest er naast de optredens gewerkt worden. Zo heb ik een paar jaar met veel plezier als klasse-assistent gewerkt op een basisschool. Omdat ik toch ook graag iets met m’n handen wilde doen, eigenlijk al vanaf de basisschool, ben ik bij een lijstenmakerij terecht gekomen waar ik nog heel wat jaren met veel toewijding gewerkt heb. Ik mocht schilderij lijsten maken voor diverse musea als het Rijksmuseum en voor diverse bekende kunsthandelaren en kunstenaars. Ondertussen trad ik nog steeds op, maar nu ook solo met eigen gitaar stukken. Steeds meer kreeg ik de vraag of ik ook les gaf en begon bij mij het idee te borrelen om voor mijzelf te beginnen en privé les te geven. Al snel had ik ruim 40 leerlingen en een snel groeiende wachtlijst!

25 juni 2007

Alles leek op de rit. Werk, een huis en in verwachting van ons eerste kindje. Tijdens een vakantie in Nederland ging het helemaal mis. We voelden ons kindje niet meer en met een ongerust gevoel zijn we naar een verloskundige gesneld alwaar deze het hartje niet meer hoorde… Onze wereld stortte op dat moment volledig in. Na enige dagen is Silvan* onze zoon levenloos geboren en is het gevoel dubbel. Je bent ouder geworden maar kunt niet zorgen.

Hart van hout

Onderweg naar een begraafplaats in de buurt, om te kijken of deze geschikt zou zijn, zag ik bij iemand in de tuin enorme boomstronken liggen. In een flits bedacht ik me dat ik daar misschien iets mee kon om een kistje voor Silvan te maken. Ik stopte en vroeg de vrouw in de tuin of ik één zo’n stronk mocht hebben. Ik legde haar uit waarvoor ik het hout hebben wilde en ik mocht meenemen wat ik gebruiken kon…

Opgelaten omdat ik blij was met het prachtige hout maar ook teleurgesteld omdat de zogenaamde ‘natuur’ begraafplaats wel heel erg ‘natuur’ was en de kindergrafjes al lang niet meer onderhouden waren, keerde ik terug naar het ziekenhuis. Hier werkte ik het idee verder uit en had bedacht een hart uit het hout te maken. Uiteindelijk nadat ons zoontje geboren was en we met hem weer naar huis mochten ben ik direct aan de slag gegaan en heb een motorzaag gekocht waarmee ik de boomstronk in één dag heb omgetoverd tot een ‘hartenkistje’. Als verrassing van het hout zat hier een prachtige tekening in door een schimmel welke in het hout zat, ‘slaap’ genoemd… Als iemand mij nu zou vragen net zo’n hart in 1 dag te maken, zou ik het niet aan durven, maar op dat moment ‘wist’ ik dat het zou lukken!

Het zelf maken van het kistje en uiteindelijk ook alles voor z’n grafje hielp enorm bij het verwerkingsproces maar ik besefte ook dat natuurlijk lang niet iedereen in staat is dat te doen. Ik wist dat ik hier ‘iets’ mee moest doen en ook voor anderen zulke kistjes moest maken.

Irene-Lopez-Hartvanhout.nl

Irene Lopez

Nu, enige jaren later en vader van een gezonde zoon is de tijd daar. Ik maak ze nu niet meer uit een boomstronk maar van gelaagd hout. Dit is betrouwbaarder, aangezien boomhout altijd werkt met als gevolg dat het kistje niet meer goed sluit. Door de vele lagen hout ontstaat er een ringenpatroon waardoor het net jaarringen lijken en de rondingen van het hart mooi zichtbaar worden.

Ik maak de harten allemaal met de hand met veel liefde, toewijding en respect. Anders dan mandjes of standaard kistjes is de vorm alleen al symbool van liefde voor het kindje. De kistjes nodigen uit ze vast te houden en te strelen. De binnenkant is zacht bekleed met ongebleekt katoen. Het kussentje is gevuld met gekaarde wol en de dekentjes zijn er in diverse kleuren en design’s katoen met molton, gemaakt door mijn vrouw Irene. Op elk dekentje is een zelf ontworpen applicatie aangebracht, voor jongetjes een kroontje of sterretje en voor meisjes een bloem of een vlindertje. De ronde vormen van het kistje doen denken aan de baarmoeder, zo kan het kindje in foetus houding in het kistje liggen en krijg je veel meer het idee van geborgenheid dan bij een standaard grafkist.

Elk hart is voor mij bijzonder en ik weet dat dat voor de ouders van een overleden kindje ook zo is. Ik hoop met m’n harten te vroeg overleden kindjes van miskraam tot voldragen een zacht, liefdevol en waardig afscheid te geven en de ouders een klein beetje troost te bieden.

Opbaarplank (draagbaar) ‘San’

In het najaar van 2015 kreeg m’n schoonzus Sandra na een kort verblijf in het ziekenhuis te horen dat ze uitgezaaide kanker had. Ze zou nog hooguit 2 maanden te leven hebben… Op 27 december overleed ze op 46 jarige leeftijd in het bijzijn van haar kinderen en naaste familie.

Ze had me gevraagd om voor haar een opbaarplank te maken. De opbaarplank, ook wel draagbaar genoemd, moest met touwen gedragen worden zodat ze een beetje ‘wiegend’ naar haar graf gedragen zou worden. Ik heb de touwen daarom extra lang gelaten. Ook is de vorm iets rond waardoor er geen rand om de draagbaar hoeft en de overledene toch geborgen ligt. Tijdens het dragen hangen de touwen prachtig langs het lichaam wat een mooi, geborgen gevoel geeft. Ik maak de baar van ecologisch verantwoord vurenhout en zet deze voor het grootste deel in elkaar met ambachtelijke (onzichtbare) deuvel verbindingen. De draagbaar wordt niet gelakt maar mooi glad geschuurd waardoor de zachte uitstraling en tevens de geur van hout behouden blijft.

De draagbaar vraagt er onbewust om aangeraakt te worden, anders dan de meeste grafkisten. De ronde vorm van de draagstangen, het zachte warme hout en de geur… Herinneringen aan een warm afscheid die men nog lang zal koesteren! Net als de grafkistjes maakt Arnaldo de draagbaar volledig met de hand.

Muziek

Naast ‘Hart van hout’ is Arnaldo muzikaal zeer actief als artiest, componist en producer zowel solo als in diverse formaties. Ga naar www.arnaldolopez.nl voor meer informatie.